نقدی بر آلبوم کما 2 حمید عسکری
نام حمید عسکری حدود 3 سال پیش با انتشار آلبومی با نام “کما” برروی زبان ها افتاد. او بیشتر شهرت خود را از شباهت بیش از اندازه ی صدایش به شادمهر عقیلی پیدا کرد. شرایط بد موسیقی در آن زمان موجب شد تا “کما” یکی از موفق ترین آلبوم های آن سال شود. البته اگر از حق نگذریم در این آلبوم کارهای قابل توجهی وجود داشت.
شاید موفقیت “کما” موجب شد تا حمید عسکری ، به دنبال موفقیت یک کمای دیگر برود. او نام آلبومش را “کما 2″ نهاد و اما راه را اشتباه رفت. پروژه ای که از همان ابتدا ، شکست آن مشهود بود. انتخاب نیما وارسته به عنوان تنظیم کننده ، موجب شد تا بسیاری شکست و ضعف آلبوم “کما2″ را پیش بینی کنند. همانطور که شاهد هستید ، این آلبوم دارای ضعف بسیار عمیقی است و آن هم تنظیم های دیجیتالی تکراری که پیش از این در آهنگ ها و کارهای هنرمندانی همچون بنیامین بهادری و سهیل تهرانی و… (که نیما وارسته به عنوان تنظیم کننده با آن ها کار کرده بود) از آنها استفاده شده بود.
اگر زمانی حمید عسکری به دنبال “شادمهر عقیلی” شدن بود ، در این آلبوم به دنبال “بنیامین” شدن بودن است. نکته مهم اینجاست که خودش بارها و بارها تقلید از سبک بنیامین را نفی کرده است. طبق معمول همه کارهایی که نیما وارسته تنظیم آن را بر عهده دارد ، این آلبوم نیز با یک قطعه ریتمیک (با یک بیت موسیقیایی خیلی تکراری) که معمولا برای جذب شنوده می باشد ، آغاز می گردد. اساسا آلبوم حرفی برای گفتن ندارد. این آلبوم برای حمید عسکری شکست بزرگی خواهد بود و او شاید هیچگاه به این نکته اشاره نکند اما همیشه این گونه شکست ها موجب می شود تا به پیروزی های بزرگی رسید.
مهدی
دیدگاههای اخیر